Het juiste gebruik van infraroodverwarming voor glas dat met zeefdruk wordt bewerkt
Wanneer je zeefdruk metTempering combineert, speel je eigenlijk een spelletje van thermisch evenwicht. Het is net een wandelpad op een slingerende brug.
Als je het glas te hard of te snel verwarmt, zal de inkt verbranden of gaan loslaten. Maar als je te voorzichtig bent met de warmte, bereikt het glas nooit die ideale temperatuur waarbij het goed kan worden verzacht. Hierdoor krijg je broos glas dat breekt wanneer het het meest nodig is.
Hier komt de korte golfinhaltige infraroodverlichting om de hoek kijken. Zij vult deze lacune op.
Het behouden van scherpe patronen
Het doel is om de inkt te drogen en het glas klaar te maken voor de oven, zonder dat het ontwerp wordt beschadigd. Korte golven dringen snel door het oppervlak heen. Hierdoor kunnen de oplosmiddelen uit de inkt snel worden verwijderd. Het glas hoeft dus niet lang in de hitte te blijven. Als je het te lang in de hitte laat, worden de randen van het patroon vager. Het is frustrerend om te zien dat een prachtig ontwerp wordt beschadigd in de laatste stappen.
Je moet experimenteren met de vermogenswaarde van de lampen en op welke afstand ze zich bevinden ten opzichte van het glas. Ik geef de voorkeur aan IR-lampen met hoge dichtheid, omdat ze minder ruimte innemen. Minder tijd in de voorverwarmingszone betekent dat de inkt zijn juiste kleur behoudt en niet te heet wordt.
De strijd om stevigheid
Tempering vereist een plotselinge daling van de temperatuur. Maar dit werkt alleen als de basistemperatuur stabiel is.
Probleem: als de IR-lampen ‘hotspots’ creëren, zal het glas onevenredig uitzetten. Dit leidt tot optische afwijkingen. Erger nog: het glas kan zelfs spontaan breken nadat het uit de koelzone komt. Niemand wil hiermee te maken hebben.
Ik heb ontdekt dat het helpt om de posities van de lampen zodanig in te stellen dat de warmte gelijkmatig over het hele oppervlak van het glas wordt verdeeld. Je moet ook goed opletten hoe snel het glas zich voortbeweegt. Als je de vermogenswaarde van de lampen te hoog stelt, zal het koelsysteem onder druk komen te staan. Als je niet voorzichtig bent, kunnen zelfs de lampen smelten.
De echte uitdagingen in de praktijk
Eerlijk gezegd is dit allemaal geen ‘plug-and-play’-oplossing. Die lampen met hoge vermogens hebben veel energie nodig. Ze vereisen sterke kabels en een constante spanning. Een klein verschil in spanning kan de hitteopwekking verstoren. Hierdoor kan het glas oneffen worden.
En nog een tip: vertrouw niet op de sensoren die de omgevingstemperatuur meten. Ze geven geen nauwkeurig beeld van de werkelijke temperatuur van het glas. Kalibreer je sensoren op de werkelijke oppervlaktetemperatuur van het glas. Dat is de enige waarde die echt belangrijk is.